TEZLER

Tezler / Sosyal Hizmet Uzmanlarının Gözünden Türkiye’de 1990 Sonrası Sosyal Hizmet Sektörü (Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü)

Bogaziçi Üniversitesi Atatürk Ilkeleri ve Inkilap Tarihi Enstitüsü’nde Yüksek Lisans Derecesi için
Aysecan Kartal tarafindan Eylül 2008’de Teslim Edilen Tezin Kisa Özeti

Baslik: Sosyal Hizmet Uzmanlarinin Gözünden Türkiye’de 1990 sonrasi Sosyal
Hizmet Sektörü

Bu çalisma, 1990 sonrasinda Türkiye’de sosyal hizmet sektöründeki sivil toplum devlet iliskilerini incelemektedir. Sivil toplum- devlet ortakligi yaklasimi Türkiye’de Dünya Bankasi gibi uluslararasi örgütlerin yaklasimlarina paralel olarak benimsenmistir. Bu yeni modelde devlet, bir düzenleyici olmaktansa kamu hizmeti saglayan aktörlerden biri olmaktadir. Bu yeni model, Avrupa’da hali hazirdaki refah devletinin çözülmesi ile ortaya çikmistir. Ancak Türkiye’de genel olarak sosyal politika özel olarak da sosyal hizmetler anlayisi Avrupa’dan daha farkli bir yapiya sahiptir. Türk sosyal hizmet sektörü Yirminci Yüzyil’in basinda ilk ortaya çikisindan bu yana sivil toplum ve gönüllülük anlayisinin agirlikli oldugu bir alandir. Sivil toplum-devlet ortakligini destekleyen bu yeni model, 90li yillarda daha görünür olan “yeni yoksulluk” olgusuna karsi, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu’nun hali hazirdaki yapisina eklemlenmistir. Bunun sonucunda sivil toplum-devlet arasi protokoller ile kurulan yeni sosyal hizmet kurumlari ortaya çikmistir. Bu tezin odagini da bu kurumlardan biri olan Toplum Merkezleri olusturmaktadir. Bu kurumlar sivil toplum örgütleri ile ortaklasa gerçeklestirilecek projeler yardimi ile
kirdan kente göçen insanlarin kente uyumlarini kolaylastirmayi amaçlamaktadirlar. Bu çalismanin birincil kaynagini sosyal hizmet uzmanlari ve SHÇEK idarecileri ile yapilan derinlemesine görüsmeler olusturmaktadir. Görüsme yapilan sosyal hizmet uzmanlari Toplum Merkezleri’nde çalismaktadirlar. Bu görüsmeler iki yönden degerlendirilmistir. Ðlk olarak sosyal hizmet uzmanlarinin kurumun bürokratik yapisini nasil algiladiklari tartisilmistir. Ðkinci olarak sivil toplum örgütleri ve gönüllülerle beraber çalisma konusundaki görüsleri incelenmistir. Burada vurgu, proje üzerinden hizmet saglamayi nasil algiladiklari üzerine olmustur. Bu çalisma, sosyal hizmet uzmanlarinin çalistiklari yere olan güvenlerini yitirme,yaptiklari isi tanimlamakta zorlanma ve kurum içindeki yerlerinin belirsiz oldugunu düsünme olarak ortaya çikan rahatsizliklarinin nedeninin, SHÇEK’de uygulanan yeni bir model olmadigini söylemektdir. Sivil toplum-devlet arasinda kurulan sinirlari net olmayan ortaklik ile toplumda 90 sonrasinda ortaya çikan ‘yeni yoksulluk’ olgusu ile bas etmek zorunda kalmanin bu rahatsizligi ortaya çikardigi savunulmustur.

2008